2011 yapımı Samsara, Ron Fricke'nin yönetmenliğinde ve Mark Magidson'un yapımcılığında ortaya çıkan, sözsüz bir belgesel filmdir. Baraka'nın ruhani devamı niteliğindeki bu eser, 70mm film formatının büyüleyici netliğiyle, izleyiciyi dünyanın dört bir yanına unutulmaz bir yolculuğa çıkarır. Beş yıla yakın bir sürede, beş kıtada yirmi beş farklı ülkede çekilen görüntüler, insanlığın, doğanın ve medeniyetin birbirine nasıl dokunduğunu şiirsel bir dille anlatıyor.

Film, geleneksel bir anlatı yapısı ya da diyalog kullanmaz. Bunun yerine, güçlü görsel kompozisyonlar ve Michael Stearns'in hipnotik müziği aracılığıyla duygulara ve düşüncelere hitap eder. Bir yanda Tayland'taki tapınakların huzur dolu ritüelleri, öte yanda Çin'deki devasa fabrikaların mekanik dansı yer alır. Kenya'daki kabilelerin yaşamından, Dubai'nin fütüristik gökdelenlerine, volkanik patlamaların yıkıcı güzelliğinden, sanat eserlerinin geçiciliğine uzanan bu görsel yolculuk, 'samsara' yani yaşam, ölüm ve yeniden doğuş döngüsünü sorgulatır.

Samsara izlemek, bir film seyretmekten çok, meditatif bir deneyim yaşamaktır. Her kare, özenle seçilmiş ve kusursuzca kurgulanmıştır. Görüntü yönetimi olağanüstüdür; doğal manzaraların ihtişamı ile insan yapımı çevrenin karmaşıklığı aynı nefes kesici güzellikle sunulur. Bu belgesel, izleyiciye dünyanın nefes alıp verişini, kültürlerin çeşitliliğini ve insanlığın evrendeki yerini düşünme fırsatı verir. Görsel bir şölen arayan, farklı kültürlere dokunmak isteyen ve hayatın döngüselliği üzerine derinlemesine düşünmekten keyif alan herkes için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıttır. Sessiz ama son derece güçlü anlatımıyla, evrensel bir dil konuşur.