Martin Scorsese'nin yönetmen koltuğunda oturduğu 2011 yapımı 'Hugo', izleyiciyi 1930'ların büyülü Paris'ine götüren görsel bir şölen sunuyor. Film, tren istasyonunun duvarları arasında gizlenerek yaşayan yetim Hugo Cabret'in (Asa Butterfield) hikayesini anlatıyor. Babasının (Jude Law) kendisine bıraktığı hasarlı bir otomatı tamir etmeye çalışan Hugo, bu sırada istasyondaki oyuncakçı Georges Méliès (Ben Kingsley) ile yollarını kesiştirir ve sinema tarihinin unutulmuş bir dehasının izini sürmeye başlar.

Asa Butterfield, Hugo rolünde yalnızlık ve merak dolu bir iç dünyayı başarıyla yansıtırken, Ben Kingsley'in Méliès portresi hem hüzünlü hem de etkileyicidir. Chloe Grace Moretz'un canlandırdığı Isabelle karakteri ise Hugo'ya arkadaşlık ederek macerasına ortak olur. Scorsese, bu filmle sadece bir macera anlatmıyor, aynı zamanda sinemanın ilk dönemlerine ve bir efsanenin hayatına saygı duruşunda bulunuyor.

'Hugo', 3D teknolojisini anlamlı bir şekilde kullanarak seyirciyi adeta bir peri masalının içine çekiyor. Tren istasyonunun detaylı tasarımı, mekanik saatlerin karmaşık dünyası ve erken dönem sinemanın büyüsü, filmi görsel açıdan unutulmaz kılıyor. John Logan'ın uyarladığı senaryo, Brian Selznick'in 'The Invention of Hugo Cabret' adlı çok ödüllü kitabına sadık kalarak hem çocuklar hem de yetişkinler için evrensel temalar işliyor.

Bu filmi izlemek için birçok neden var: Öncelikle, sinema tarihine ilgi duyanlar için Georges Méliès'in hikayesi paha biçilmez bir armağan. İkincisi, ailecek izlenebilecek, kaliteli bir macera draması arayanlar için mükemmel bir seçim. Son olarak, Scorsese'nin alışılagelmiş tarzının dışına çıkarak yarattığı bu görsel şiir, sinemanın büyüleyici gücünü hatırlatıyor. 'Hugo', kayıp bir hazineyi bulma, dostluğun gücü ve hayallerin peşinden gitme üzerine zamansız bir hikaye sunuyor.