Guillermo del Toro'nun yönetmen koltuğuna oturduğu ilk uzun metrajlı film olan Cronos (1992), yönetmenin imzası haline gelecek temaların ve görsel dilin tohumlarını atıyor. Film, 16. yüzyılda bir simyacı tarafından yaratılan, sahibine ölümsüzlük vaat eden ancak korkunç bir bedeli olan gizemli bir böcek mekanizması olan 'Cronos Cihazı'nın etrafında dönüyor. Cihaz, 20. yüzyıl Meksika'sında antikacı Jesús Gris (Federico Luppi) ve torunu Aurora (Tamara Shanath) tarafından keşfedilir. Jesús, cihazın sunduğu gençlik ve canlılığa kapılırken, onu ele geçirmek isteyen zengin ve hasta sanayici De la Guardia (Claudio Brook) ile acımasız yeğeni Angel (Ron Perlman) ile tehlikeli bir çatışmanın içine sürüklenir.

Cronos, basit bir korku veya vampir hikayesinin çok ötesine geçerek, yaşlanma, ölüm, açgözlülük ve aşk gibi evrensel temaları işler. Federico Luppi'nin Jesús rolündeki naif ve meraklı performansı, karakterin dönüşümünü inandırıcı kılıyor. Ron Perlman ise Angel rolünde, del Toro filmlerinde sıkça göreceğimiz türden grotesk ve unutulmaz bir kötü adam portresi çiziyor. Del Toro'nun karakteristik estetiği, gotik dekorlar, sıcak ve soğuk renklerin kontrastı ve pratik efektlerle bu ilk filmde bile kendini gösteriyor.

Film, sadece bir tür filmi değil, aynı zamanda insanlık durumu üzerine derinlemesine düşünen bir başyapıttır. Ölümsüzlük arzusunun yarattığı ahlaki çöküşü ve bu uğurda feda edilen insanlığı sorgular. Meksika sinemasının fantastik türdeki bu önemli örneği, Guillermo del Toro hayranları ve farklı, zekice kurgulanmış hikayeler arayan izleyiciler için mutlaka izlenmesi gereken bir film. Cronos, izleyiciyi görsel bir şölene davet ederken, aynı zamanda ölüm ve yaşam arasındaki ince çizgiyi düşünmeye sevk ediyor.