1995 yapımı 'All Things Fair' (Lust och fägring stor), İsveçli yönetmen Bo Widerberg'in imzasını taşıyan ve savaşın gölgesinde filizlenen yasak bir ilişkiyi merkezine alan dokunaklı bir dram. Film, İkinci Dünya Savaşı'nın sonlarına doğru, İsveç'te geçer. 15 yaşındaki meraklı öğrenci Stig, hayatında ilk kez derin duygularla tanışırken, bu duyguların hedefi 37 yaşındaki evli öğretmeni Viola olur. Viola, alkolik ve mutsuz bir evliliğin içinde sıkışıp kalmıştır ve Stig'in masumiyeti ile gençliği, onun için bir kaçış, hatta bir kurtuluş umudu haline gelir.

Johan Widerberg (Stig) ve Marika Lagercrantz (Viola) arasındaki kimya, ekranı sarmalayan bir samimiyet ve gerilim yaratıyor. Lagercrantz, karakterinin iç çatışmalarını, umutlarını ve kırılganlığını ustalıkla yansıtırken, genç Widerberg de ergenliğin karmaşasını ve ilk aşkın yoğunluğunu inandırıcı bir şekilde aktarıyor. Bo Widerberg'in yönetmenliği, ilişkinin yasaklığını ve toplumsal normlarla çatışmasını vurgularken, savaşın uzaktan gelen tehdidini de hikayenin arka planına ustaca yerleştirerek, kişisel trajedileri daha geniş bir bağlama oturtuyor.

'All Things Fair', sadece bir öğretmen-öğrenci ilişkisini anlatmakla kalmaz; aynı zamanda yetişkinliğe geçiş, sorumluluk, özgürlük arayışı ve toplumun dayattığı sınırlar gibi evrensel temaları da işler. Görsel estetiği ve duygusal derinliğiyle izleyiciyi saran film, dengeli ritmi ve karakter gelişimleri sayesinde sıradan bir aşk hikayesinin ötesine geçiyor. Yasak aşk temalı dramlar ve olgun anlatımlı Avrupa sinemasından hoşlanan izleyiciler için mutlaka izlenmesi gereken, zamansız ve hüzünlü bir başyapıt niteliğinde.